ตะกี้ย้อนไปอ่านเอนทรี่เก่าของหมาโม่

บางเรื่องเค้าก้อลืมไปแล้วว่าตัวเองพูดอะไรถึงเค้าบ้าง

อ่านไปหัวเราะไป ก้อมันขำนี่นา

อย่างตอนที่กินหมูทะเสด เค้ากะตัวเองนั่งรถแท็กซี่ไปเมเจอร์

เค้าเอาหัวพิงตัวเอง ตัวเองก้อคิดที่จะ........

5555555 คนบ้าไรวะ ทะลึ่งชะมัดเลย

..

บางอย่างอ่านไปก้ออมยิ้ม

อย่างตอนตะเองกลับจากเท่วพัทยากะเพื่อน

ที่ตัวเองหลับๆตื่นๆเพราะกลัวทอสับหาย

เด่วเค้าโทไปแล้วมะมีคนรับ

คิดได้ไงเนี๊ยะ? ฮิฮิ

..

บางอย่างอ่านครั้งแรก กับครั้งที่ 2 ให้ความรู้สึกไม่เหมือนกัน

อย่างตอนที่ตัวเองบอกว่าอยากเรียนมหาลัยเต็มทีแล้ว จะได้มาอยู่กะเค้า

เห็นหน้าเค้าทุกวันคงดี ดูว่าวันๆเค้าทำอะไรบ้าง ((โรคจิตชะมัด))

ครั้งแรกที่อ่านรู้สึกดีจัยจังเลย จะได้อยู่ด้วยกันทุกวัน

จะเอาหมาตัวเล็กกเล็กกกกมาเลี้ยง

จะถ่ายรูป แล้วเอาไปแปะไว้ที่ฝาห้องให้เต็มเรย

จะรีดผ้าให้ แต่ตัวเองซักผ้าให้เค้า หุหุ

..

แต่ตอนอ่านเมื่อกี้ มันไม่ดีจัยอย่างเดิมแล้ว

มันเปลี่ยนไปเป็นเสียใจ

บางอย่างที่เราคิดว่ามันแน่นอน มันก้อไม่แน่นอนเนอะ

ตอนนี้ทุกอย่างมันคงไม่เปนจิงแล้ว เพราะเค้าคงไปอยุ่กับตัวเองไม่ได้

อยู่ที่บ้านเค้าอยากไปเท่วกับตัวเองมากเลย

เค้าคิดอยุ่น้าว่าถ้าตัวเองอยู่ในสงขลา อำเภอไรก้อได้

เค้าจาไปหา ไปเท่วด้วยกานทุกอาทิตย์เลย

เนี๊ยะ

ไม่มีใครมาจับมือเค้าได้อบอุ่นเท่าตัวเองเลยรู้ป่าว

อยากดูทีวีกะหมาโม่ด้วย สนุกดี

อยากกอด อยากให้โม่กอดด้วย 

...

เห้ออออออ

ตอนนี้เค้าเครียดมากเลย

ยิ่งอยู่ยิ่งเครียด

ไม่รู้จะหางานทำได้ไหม ไม่ใช่ดิ หาน่ะหาได้ แต่ไม่รู้จะชอบมันไหม

มันจะมั่นคงมั๊ย คิดแล้วกลุ้มใจ

ทำไมต้องมาทำงานอะไรที่ตัวเค้าไม่ชอบด้วย

ทำไมเค้าไม่เลือกเรียนที่เค้าชอบ

ทำไมเค้าโง่จัง เรียนไม่เก่งเลย

ถ้าเก่งนะ จะได้มีทางเลือกเยอะๆ

((กลับมาบ่นเรื่องเดิมกับเอ็นทรี่เก่าอีกระ เหอ))

พอ จบ

..

เค้าอยากอยู่กับตัวเองจัง

อยากคุยกับตัวเองนานนนนนนน นานนนนนนนน

เค้ารักมาร์ทจัง

รักที่สุดเลยยยยยยยยย

รู้ใช่ไหมว่าตัวเองเป็นที่ 1 ในใจเค้าแล้ว

รักษาตำแหน่งไว้น้า

ส่วนใจเค้าก้อ ไม่เปลี่ยนง่ายๆหรอก รู้ใช่ไหม

เปนห่วงน้า

ไม่รุ้วันนี้สอบได้ป่าว? ((ยังกะสอบเองเลย))

วัดแววครูไม่ยากมากหรอก

แต่ไอวิดวะนี่ดิ ตัวเองจะไหวหร๊อออออ

ยังไงก้อขอให้คุณพระคุณเจ้าคุ้มครองตัวเองให้ทำข้อสอบให้ได้นะคะ สาธุ